Naarmate de datum van vertrek naderde ging ik steeds meer tegen de reis opzien. Op het laatst leek het wel een onneembare hindernis. Ik ging voornamelijk naar Bali om mijn zaakjes te regelen, als dat niet nodig was geweest zou ik helemaal niet zijn gegaan. Eerst nog Dino weggebracht, waar ik ook al moeite mee had en toen dan de laatste dingen in de koffer gepropt. s'Avonds zouden Mieke en Sander (mijn overbuurtjes) langs komen. Ik verheugde me er op, dat zou de tijd vlugger doen verlopen. Wat een verrassing: toen er aangebeld werd stonden Inge en Anita voor de deur. Lekker spontaan en onaangekondigd. En zo werd het een bijzonder gezellige avond met ons vijven (Willem, Inge, Anita, Mieke, Sander en ik).

De volgende dag verliep alles gesmeerd. Nadat Willem me op Schiphol had afgeleverd, vertrok het toestel van Malaysian Airlines stipt op tijd. Het toestel was half leeg, dus iedereen had ruimte in overvloed. De service was uitstekend. Snacks endrankjes in overvloed, lunch en dinner waren smakelijk en goed verzorgd en de stewardessen waren bijzonder vriendelijk(geen hoofddoekjes, Willem). Ik had nog nooit eerder meegemaakt dat ze je bij je naam aanspraken: 'another wine, mister Djensen?' of 'do you feel like having breakfast already, mister Djensen?' Niet te geloven toch?

Op Bali aangekomen, bleek het hard geregend te hebben. De vochtigehitte sloeg je tegemoet, het asfaltblies stoom af, leek het wel. De `thuis`komst was heel prettig.Het huis was opgeruimd en netjes en Putih, de hond, was heel blij mij weer te zien. Ik werd aan alle kanten afgelikt en hij sprong als een dolle in het rond. Als het had gekund zou ik hem hebben meegenomen naar Holland, maar gelukkig is er al een ander baasje gevonden± een jonge vrouw, die regelmatig langs kwam om zijn teennagels te knippen etc.