Gisteren naar het vliegveld geweest om de tarieven te bekijken voor mijn bestemming op het eiland Flores, vanwaar ik naar het eiland Rinca wil waar de komodovaranen leven. Het was een gekkenhuis! Het lijkt wel of de hele wereld op drift geraakt is. na veel moeite vond ikeindelijk wat ik zocht: een hele rits van loketten en loketjes van misschien wel 20 luchtvaartmaatschappijen. De prijzen voor een enkele reis liepen uiteen van (omgerekend) 50 to 100 u$. En niemand die uit kon leggen waar dat idiote verschil in zat. Enfin, ik schreef de prijzen en de bijbehorende maatschappijen op en zocht een terrasje op. Nou, toen had ik het helemaal gehad! Drommen en nog eens drommen toeristen uit alle delen van de wereld trokken mijn tafeltje voorbij, vliegtuiglading na vliegtuiglading! Verder een heidens kabaal van verkeersregelaars, die met snerpende fluitjes het verkeer in goede banen trachtten te leiden en tot overmaat van ramp knetterharde muziek uit schallende luidsprekers!! Ik zag Bali bezwijken onder de last van zo veel toeristen. Bali is Bali niet meer en ik dacht: wegwezen hier en wel zo snel mogelijk!! En dat noemen ze hier dan ' low season' .

Daarna naar het strand van Kuta gereden, waar ik mijn surfinstructeurtje van vorig jaar op zocht. Hij was er nog steeds, herkende me en begroette me enthousiast Samen een lekker pilsje gedronken (hij is nb. moslim voor wie alcohol streng verboden is) en een beetje in een strandstoel geluierd. De zee was te ruig om te kunnen zwemmen. Veel te hoge golven en veel te harde wind, maar gelukkig droog in tegenstelling tot voorgaande dagen.

Thuis gekomen kwam ik helemaal bij. Heerlijk wat een rust In het schooltje tegenover mijn huiswerd les gegeven in Balinese dansen door een leraar. Ik ging erheen om te filmen en te fotograferen. Ik bleef zitten tot het donker werd. Ik genoot van de gamelan muziek, de kindertjes die vreselijk hun best deden en de leraar die op een fantastische manierbewoog op de muziek. Hier hervond ik mezelf weer. Mijn dip was over en de foto's zal ik plaatse, zodat jullie kunnen zien waar ik van genoot.