Borneo!

Kuching!

Dit zijn jarenlang magische klanken voor me geweest! Eindelijk is het dan zo ver! Vanuit het vliegtuig, zag ik de kust van Borneo in de diepte liggen. Precies zoals ik het me had voorgesteld! Groen, groen en nog eens groen oerwoud doorsneden door modderbruine rivieren. Dit is Maleisisch Borneo en niet het Indonesisch Borneo, waar kaalslag heeft plaats gevonden, waar het oerwoud is platgebrand en het land is ontbost! Indonesie, dat zo slordig omgaat met zijn natuurlijke rijkdommen! Namen zij maar eens een voorbeeld aan hun buurland Maleisië, waar alles veel beter geregeld is en beter georganiseerd!

Kuching! Wat een verademing na Kuala Lumpur. Het is net zo'n provinciestadje als Ende op Flores, alleen een beetje groter en weidser, met af en toe een hoog gebouw tussen de overwegend vriendelijke bebouwing! En wat een rust! Wat een heerlijke rust na KL, geen horden toeristen, geen kakelende Chinezen, geen schreeuwerige en lawaaierige Indiërs! Heerlijk! Ik voel me weer happy. De stad is heel schilderachtig, afgezien van de moderne nieuwbouw, dan. Er zijn nog heel veel huizen en gebouwen uit de koloniale Britse tijd en de Chinese wijk ademt nog helemaal de sfeer van de 19e eeuw. Er is hier heel veel te zien. Soms is het zelfs moeilijk een keus te maken.

Morgen ga ik een dagtocht maken naar een nationaal park waar zg. neusapen voorkomen. en daarna ga ik een tocht maken van een paar dagen naar de Dajaks, de koppensnellers van Borneo. Ik hoop dat ik het overleef.