Ik heb het gevoel, dat ik de nu de laatste dagen van mijn reis opsoupeer. Zit nu in Kota Kinabalu, de hoofdstad van Sabah. Onwaarschijnlijke tegenstelling met waar ik net vandaan kom. Heb drie dagen in de middle of nowhere gezeten, midden in de rimboe! Een plek waar je vanuit Kuching alleen per vliegtuigje kon komen. Ik heb daar gelogeerd in een eco-lodge, helemaal alleen. Ik was de enige gast, terwijl in het naastliggende resort een drukte van belang was. Waar ik zat heb ik genoten van de rust. 's-Nachts was het er pikkedonker en om me heen hoorde ik alleen de geluiden van de jungle. Heb daar heel indrukwekkende grotten bezocht, zo groot, dat daar de Notre Dame makkelijk in zou passen, maar het meest indrukwekkend vond ik 's-avonds het uitvliegen van miljoenen vleermuizen. De hemel kleurde zwart van de vleermuizen en in slierten kolkten ze al draaiend groepsgewijs de lucht in. Ze draaiden en zigzagden de grotten uit om hun belagers (roofvogels) te ontwijken.

En nu zit ik dan in Kota Kinabalu, een grote dure stad. Onwaarschijnlijk vind ik de welvaart hier. Grote luxe winkelcentra, dure auto's, duur geklede vrouwen, restaurants puilen uit. Waar halen ze toch het geld vandaan? Maleisie is al lang geen derde wereld land meer, als je dit ziet. Hierna ga ik nog een paar dagen weer de rimboe in, daarna misschien een paar dagen lux luieren aan het strand van Langkawi en vervolgens weer terug naar mijn vertrouwde omgeving. Intussen sta ik er verbaasd van te kijken, dat zo velen uit Europa de weg hiernaartoe hebben kunnen vinden. Nederlanders, Fransen, Duitsers, Polen, Russen, ze zijn er allemaal. Maleisie biedt ze een ecotoerisme aan in de jungles.De Maleisieris zich zeer bewust van de rijkdom van de natuur. Ze zijn er zuinig op, maar ze exploiteren het ook! Slim bekeken!